Close Menu Navigation
Subscribe
Follow on Twitter
Add on Facebook
Add on Google+
Open Categories Menu 
စာပေဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆုရ အင်္ဂလိပ် ကဗျာဆရာ၊ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာ ဟာရိုးလ် ပင်တာ (၁၉၃၀-၂၀၀၈) ရဲ့ “နောက်ပိုင်းမှာ” (Later) ဆိုတဲ့ ကဗျာလေး တစ်ပုဒ်ပါ။ အဲဒီ ကဗျာ ထဲက စကားလုံးတိုင်းဟာ လက်ရှိ ကျွန်တော့် ထွက်သက် ဝင်သက်တိုင်းနဲ့ ထပ်တူ ထပ်မျှ ကျနေလို့ ရင်ဘတ်တူသူ မိတ်ဆွေများနဲ့ ထပ်မံမျှဝေ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပါကြောင်း။
ခပ်တည်တည်နဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ဟာ စစ်ကြေညာလို့ စစ်ပြေငြိမ်းလို့ သစ်ပင်တွေကို ခုတ်လို့ သစ်ပင်တွေကို စိုက်လို့ လက်ထပ်ကြလို့ ကွာရှင်းကြလို့ -သစ္စာနီ
ဆရာ စိုင်းဝင်းမြင့်ရဲ့ ကျွန်တော် နှစ်သစ်မိတဲ့ ကဗျာတွေထဲက တစ်ပုဒ်ပါ
အဲဒီလို ယမ်းခိုးဝေတဲ့ စာမျက်နှာတွေ ကျီးလန့်စာစား ညမနက်တွေနဲ့ နေ့စဉ်ရက်ဆက် အိပ်ရေးပျက်တယ်…
အဲဒီလိုနဲ့ သော့တစ်ချောင်း ကိုင်ထားတဲ့ ဂျူလီယန် အက်ဆန်းချ် ဆီကနေ ဝီကီလိခ်မှာ မပါသေးတဲ့ ဖြောင့်ချက် တစ်ချို့ ကျုပ် ရလာခဲ့တယ်
ပူရှ်ကင်ကတော့ ပြောဖူးတယ် “အဲဒီ စစ်ပွဲရဲ့ မိုးကြိုးသွား ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်လှပတဲ့ နိုင်ငံငယ်လေးရဲ့မြို့ရွာတွေ၊ လယ်ကွင်းတွေပေါ်ကိုပဲ ပစ်ချချ နေရတာတုန်းဗျာ” တဲ့
အဲဒီ ငနဲပေါ့
ရှုံ့မဲ့နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့
တိမ်ညိုတွေ အန်အန်ချတတ်ပုံ
အသံကလည်း သိပ်ကျယ်တတ်သေး
တစ္ခုေသာ ေႏြရာသီရဲ့ ေမလ (ဂ) ရက္
ကမာၻဦးလယ္ေျမမွာ
အခ်စ္အစစ္တို႔ ပြင့္ဖူးတိုးထြက္ဖို႔…
ညောင်ဦးကမ်းပါး ပြိုတိုင်း
စမ္မာနဂိုရ်က နွားမပေါင်ကျိုးရတာ
အခါပေါင်း တစ်ရာ။
အခုလောလောဆယ်
မက်မက်စက်စက် ချစ်တဲ့
အချစ်နဲ့ ပတ်သက်လို့တောင်
အချစ်ကဗျာတွေ ကျုပ် မရေးချင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။
Wordpress - Template: Renova -